Home » Aktetas in de Rosse Buurt.

Aktetas in de Rosse Buurt.

Aktetas in de rosse buurt

Vroeger was het altijd prijs in de rosse buurt

Kwam je een bekende tegen, dan ging dat als volgt: ‘Hé dokter Staring!’ De dokter mompelde dan hoogst ongemakkelijk, iets als: ‘Eh… Nee… Maar eh… Mijn auto staat hier om de hoek geparkeerd!’ Alsof je een prangende vraag over zijn parkeerplek had gesteld. De paniek in ’s mans ogen maakte vervolgens plaats voor opluchting, als ie zag dat je deed alsof dat volkomen normaal was.

Tegenwoordig is dat anders. Ik zie mensen van allerlei pluimage voorbij komen. Veel groepen, onder leiding van een gids die de mores van de buurt uitlegt alvorens de krochten van de wijk te betreden: ‘No pictures please! We will have a serious problem if you make pictures. The girls can be nasty so please pay some respect and don’t use your phone while we’re in the neighbourhood.’

Waar de gids gelijk in heeft maar daarover later meer.

Ook zie ik kleinere clubjes rondschuiven. Groepjes van welke generatie dan ook. Er is altijd een leider die van hoed en rand weet. ‘Nee jongens! Deze kant op!’ ‘Nou Wim, jij bent hier duidelijk vaker geweest… ‘ En dan barst de rest in lachen uit.

Het meest schokkende vond ik het echtpaar dat voor mijn deur stond te dralen. Het zag ernaar uit dat ze daar stonden te wachten. Een zoon van een jaar of zestien, hield zich gegeneerd afzijdig van zijn ouders. Ik rommelde wat met mijn huissleutel en hoorde de vader tegen zijn zoon zeggen: ‘Doe niet zo flauw joh, je broer is zo klaar.’ Eenmaal binnen moest ik even op de trap gaan zitten. Was dit mijn verknipte fantasie of trok ik een overhaaste conclusie? Hadden die mensen hun andere zoon bij een meisje naar binnen laten gaan bij wijze van wat… een origineel verjaardagscadeau?

Echter de ouderwetse hoerenloper… die raakt in de vergetelheid. De man met de aktetas die zijn lunchpauze functioneel benut. De man die zijn pensioencentjes spendeert aan een verzetje. De man die het weekend eens even goed wil inluiden. De man die zijn vrouw even wil vergeten. De man die het niet laten kan.

Those were the days. Maar tegenwoordig woon ik in de Efteling.

Wat voor cadeau geef jij je zoon als hij 18 wordt? Ik hoor je heel graag in de reacties! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.