Home » Gehandicapten in de Rosse Buurt.

Gehandicapten in de Rosse Buurt.

Gehandicapten in de rosse buurt

Hoerenhokken hebben een hoge drempel.

Desondanks zie ik regelmatig gehandicapten door de rosse buurt struinen. Al weet ik niet of je kunt struinen in een rolstoel. Hoe dan ook; alle soorten mensen komen hier voorbij dus ook de door God minder goed bedeelden. Ook zij hebben behoefte aan een gemakje.

Zo rijdt er bijvoorbeeld een man door de buurt die fantastische trucs uithaalt met zijn rolstoel. Hij zoekt contact, verzamelt publiek en gaat vervolgens enorm tekeer met zijn rijdende stoel: Hij maakt vaart, gooit zichzelf met stoel en al in een scherpe bocht en helt vervaarljk naar één kant over… Je houdt je hart vast terwijl je hem op één wiel door de bocht ziet scheuren. Machtig mooi!

In het contact met zijn publiek maakt hij vooraf afspraken over de vergoeding die hij krijgt want steevast trekken de mensen hun portemonnee voor zijn act. Hij heeft daar vast een leuke bijverdienste aan: ik zie hem regelmatig zijn trucs doen hier in de straat. Maar dat terzijde.

Wat ik me afvraag is hoe onze gehandicapte medemens naar binnen komt bij een meisje. Per slot van rekening wonen we hier in de oudste buurt van Amsterdam. De panden hier zijn bepaald niet rolstoelvriendelijk. Ik zie die frêle vrouwtjes geen rolstoel naar binnen trekken over een drempel van 15 centimeter. Ook zag ik nooit iemand een gehandicapte uit zijn stoel trekken en naar binnen sjorren.

Zelfs mijn man weet na 30 jaar nog steeds niet hoe zich dat oplost. Wel heeft hij een verhaal over de hulp die hij eens bood aan een gehandicapte man vanwege een volle plaszak. Mijn man woonde destijds gelijkvloers aan de gracht dus hij reed de benauwde tobber zo bij hem naar binnen. Mijn man leegde zijn plaszak en weg was ie, de joystick van zijn geavanceerde stoel kundig bedienend met zijn kin. Ook een oude bekende in de buurt. Maar hoe hij aan zijn gerief kwam wist mijn man niet te vertellen.

Wederom een raadsel in de doorlopende feuilleton van de Rosse Buurt.

Hoe ga jij om met de drempels in je leven? Vraag je hulp of bedenk je liever een truc?

3 comments

  1. Angélika says:

    Ik heb al mijn leven lang moeite met hulp vragen, totdat ik MOEST… En toen kwam ik een spreuk tegen: hulp aanvaarden betekent niet, dat het niet kan. Het betekent, dat ik het niet alleen hoef te doen. Heeft uiteraard niks te maken met die hoge drempels bij jou in de buurt 😂😂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *