Home » Gehandicapten in de Rosse Buurt.

Gehandicapten in de Rosse Buurt.

Gehandicapten in de rosse buurt

Hoerenhokken hebben een hoge drempel.

Desondanks zie ik regelmatig gehandicapten door de rosse buurt struinen. Al weet ik niet of je kunt struinen in een rolstoel. Hoe dan ook, alle soorten mensen komen hier voorbij, dus ook de door God minder goed bedeelden. Ook zij hebben behoefte aan een gemakje.

Zo rijdt er bijvoorbeeld regelmatig een man die fantastische trucs uithaalt met zijn rolstoel. Hij zoekt contact, verzamelt publiek en gaat vervolgens enorm tekeer: Hij maakt vaart, gooit zichzelf met stoel en al in een scherpe bocht en helt vervaarlijk naar één kant over… Je houdt je hart vast terwijl hij op één wiel door de bocht scheurt! Machtig mooi.

In het contact met zijn publiek maakt hij vooraf afspraken over de vergoeding die hij krijgt. Steevast trekken mensen hun portemonnee voor deze act. Hij heeft daar vast een leuke bijverdienste aan. Ik zie hem hier in de straat regelmatig zijn trucs doen. Maar dat terzijde.

Wat ik me afvraag, is hoe onze gehandicapte medemens binnenkomt bij een meisje. Per slot van rekening wonen we hier in de oudste buurt van Amsterdam. De panden hier zijn bepaald niet rolstoelvriendelijk. Ik zie die frêle vrouwtjes geen rolstoel naar binnen trekken over een drempel van 15 centimeter. Ook zag ik nooit iemand een gehandicapte uit zijn stoel trekken en naar binnen sjorren.

Zelfs mijn echtgenoot weet na 30 jaar wonen in de Rosse Buurt nog steeds niet hoe zich dat oplost.
Wel had hij een andere anecdote over de hulp die hij eens bood aan een gehandicapte vanwege diens volle plaszak.

Mijn man woonde destijds op de begane grond dus hij reed de benauwde tobber met wagen en al bij hem naar binnen. Echtgenoot leegde de plaszak en weg was de vogel: de joystick van zijn geavanceerde stoel kundig bedienend met zijn kin.

Dat bleek ook een oude bekende uit de buurt. Maar mijn man wist desgevraagd niet te vertellen hoe deze bekende aan zijn gerief kwam gezien de logistieke drempel van de drempels in deze buurt. Wederom een raadsel in de doorlopende feuilleton van de Rosse Buurt.

Hoe ga jij om met de drempels in je leven? Vraag je hulp of bedenk je liever een truc?

3 reacties

  1. Angélika zegt:

    Ik heb al mijn leven lang moeite met hulp vragen, totdat ik MOEST… En toen kwam ik een spreuk tegen: hulp aanvaarden betekent niet, dat het niet kan. Het betekent, dat ik het niet alleen hoef te doen. Heeft uiteraard niks te maken met die hoge drempels bij jou in de buurt ??

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.