Home » Varken buiten de Rosse Buurt.

Varken buiten de Rosse Buurt.

Varken buiten de Rosse Buurt

Een varken! Recht voor m’n neus!

Op de mini-camping waar ik tussen de koeien sta! Ik geloof mijn ogen niet. Ik zit in mijn busje, tussen de koeien, ondergaand zonnetje erbij. Even een momentje voor mezelf. Even geen Rosse Buurt met alle hectiek en gedoe. Maar mijn buurt achtervolgt me; recht tegenover me staat een groep jonge mannen, waarvan eentje in een varkenspak. Een vrijgezellenfeest in the middle of nowhere!

Ik dacht een weekend vrij te nemen van de gekte in de Rosse Buurt. Dit is een teken van boven. Ik had mijn laptop mee moeten nemen, denk ik als eerste. En meteen daarna; ik heb morgen een verhaal. Maar morgen was een zondag en ik had mezelf vrij beloofd. Toch een foto maken. Ook boeren hebben dus last van deze uitwassen. En ik maar denken dat dit uniek is voor de Rosse Buurt.

De groep vertoont hetzelfde patroon als bij mij in de buurt.

Er wordt veel en hard gelachen, goed gedronken en het varken wordt op de schouders gemept.
Alleen is er nu ook een barbecue in het spel. En bierkratten. Overigens best handig op de camping, bij gebrek aan stoelen, maar dat terzijde.

Ik heb nooit een varken in de Rosse Buurt gespot.

Vrijgezel in de Rosse BuurtIn deze buurt werken de jongens met jurken, in de sfeer van lullig modelletje met bloemen en hoed.

Betekent dit dat degene die het vrijgezellenfeest organiseert, zich aanpast aan de locatie van de buurt waar het gevierd gaat worden? Dat de jongens die de Rosse Buurt kiezen als hoogtepunt voor hun feest, automatisch de vertaalslag maken naar vrouwenkleren, als origineel neusje van de zalm op verkleed-gebied? Wel opmerkelijk dat ik hier veel gekke jurken constateer, maar nooit dieren. Geen koeien, geen varkens, geen geiten. Ook de uitheemsen als buffel en beren zijn slecht vertegenwoordigd. Al kan dat liggen aan de verkrijgbaarheid van de betreffende pakken.

Eigenlijk best sneu als je als varken je vrijgezellenfeest tussen de koeien moet vieren.

Ze hadden ‘m in een babydoll kunnen hijsen. Met palen van hakken en netpanty’s: dat springt er tenminste uit tussen de vlaaien. Bonus: met je naaldhakken door het gras ploegen zonder in de modder te zakken. Das lachen.

 

Nog even over de frequentie van mijn publicaties (oef wat een lekker woord!): Ik ga experimenteren. Om te beginnen met maandag, woensdag en vrijdag. Kun je daarmee leven? Laat je horen! Je mening telt! 

Update: Maandag, woensdag en vrijdag een stuk publiceren is officieel mislukt. Aangezien ik aan ’t oefenen ben met het concept ‘falen’ is dat een goed teken.

Dank voor het meelezen, u bent goed gezelschap geweest!

11 comments

    • Henriette says:

      Daar zit ik een beetje mee, ik wil je natuurlijk niet teleurstellen maar hé, er is zoveel ander moois te vinden op het web. Ik hou je in elk geval op de hoogte mocht ik de draad weer oppakken!

  1. Tanja says:

    Tja, die smurf telt natuurlijk niet mee😂
    Dat wordt afkicken met zijn allen. Van 5 naar 3 is wel erg maar haalbaar 😉. Bedankt voor waar je ons tot nu toe allemaal in hebt meegenomen.

  2. Vooral doorgaan! Je weet inmiddels, dat ik één van je grootste fans ben 😉
    Oh oeps, dat vorige verhaal vergeten aan je door te sturen…
    En ik ben iedere dag weer blij als ik een verhaal van je langs zie komen, hoor! Ik geniet met volle teugen van je nuchtere humor!!

  3. Yvonne Koop says:

    Maar drie keer in de week, hallo! Da’s veel te weinig hoor 😉 Maar ik kan me voorstellen dat als je er zo dicht bovenop zit, je soms moe wordt van iedere dag weer een blog over je buurtje schrijven. Wellicht toch ook eens wat andere onderwerpen meepakken. Mensen observeren waar dan ook en dit leuk beschrijven kun je goed, dat blijkt hier ook maar weer!

  4. Rowena says:

    Ik ben bang dat je er de brui geeft, terwijl ik elke keer zo geniet van je geestige columns! Net of ik je elke keer even spreek. Ga door! Ook deze observatie vind ik geniaal! 😘😘😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *